DAGANER GURUBUNA ÜYE OL..

Güzle gelen sendin ey aşk, sıcacık!

Üzgün yeşiller arasında büyüyen..

Uykusuz ve sarhoş ve yılgın bir gecede

Sendin ey aşk, yaşamaya el eden!

Sendin ey aşk, habersizce gelişen çocuklarla!
Anılarımızda bir dizi, bitip tükenmeyen..
Sendin ey aşk öfkemde güzelleşen!
Sendin, geldim; yorgun içine giremediğim evren..



Durmadan öğüten, durmadan hem ince
Sendin ey aşk, sendin, o rüzgarsız değirmen!
Direncimde, sendin ey aşk, hem de en!
Sızar kan, acısız, uzanmaz, kesik ellerimden... 

   Sunullah Arısoy

Külkedisi…
Elindeki cam ayakkabıyı kırınca prens,
Bulamadı bir daha külkedisinin izini.
Oda daha fazla katlanamadı
Üvey kız kardeşlerinin eziyetine.
Aldı sırt çantasını.düştü yollara.
Önce Türkcell reklamında oynadı
Sonra kendi reklam şirketini kurdu..
O şimdi ünlü bir iş kadını…

Kırmızı başlıklı kız…
Şapkasının rengi iyice soldu güneşten
Hep aynı patikada sıkıldı yürümekten.
Kurt bile terk etmişti ormanı,
Aksiyonsuz çekilir gibi değildi hayatı.
Oda daha fazla dayanamadı..
Önce anneannesini verdi bir huzur evine,
Ardından dağ taş demeden,
Düştü bütün kurtların peşine.
O şimdi bir bordo bereli…

Pamuk prenses..
Sadıktı,bekliyordu prensini.
Prens önce trafiğe takıldı,
Sonra fazla hızdan kaza yaptı.
Laf aramızda biraz alkolde vardı.
Yedi cüceler tabi sevindi bu duruma,
Prenseste kabullendi son durumu
En azından ormandaydı
Kira,elektrik,su derdi yoktu.
Bağ bahçeyle de uğraşırdı.
Belki ilerde avcı bir kısmeti de çıkardı
Hala umut vardı,
O şimdi bir ev hanımı.

Rapunzel…
Prens rapunzeli bulacağım derken
Dolaştı bütün dünyayı
Christophe Colomb olarak geçti tarih kitaplarına
Rapunzel’de mahkum oldu yalnızlığa
Önce saçlarını kesti malum kış ayıydı,
Uzun saçın bakımı bir hayli zordu.
Epeyce de bunalmıştı koca kulede,
Ne okuyacak kitabı vardı.
Ne de sörf yapacak interneti.
Bir gün yazmaya kadar verdi.
Aklına ne gelirse yazdı sayfalarca.
O şimdi ünlü bir yazar…

Uyuyan güzel…
Güzel bir dünyaya uyanma hayaliyle
Hala derin bir uykuda.
Habersiz küresel ısınmadan,
Dünyadaki katliamlardan,
Masalları çalınan çocuklardan.
O hala hayalleriyle güzel
O hala uyuyan bir güzel….

alıntı

Yine sensizliğin bilmem kaçıncı gecesi. Özleminin çaydanlığında yokluğunun demi. Sen

yoksun ya hiçbir şey fayda etmiyor susuzluğuma. Bir mühür vurdum adının gezinmediği

dudaklarıma. Vurdum kendimi otobüs camlarında yeşeren düşlere. Salıverdim içimdeki

kuşları özgürlüklerine..

Sensizliğin başlangıcı bir bulut oldum,
Aktım sel oldum senli yollarda..
Sonra yıldız oldum,
Kopardım kendimi göğümden..
Işık oldum karanlıklarına..
Ama bir ses vermedin duvarlarıma..
Gözlerinden bir ışık sermedin sancılarıma..
Ama usanmadım seni sevmekten..
Bıkmadım seni özlemekten..

Gün geldi susuzluğuma su diye kana kana içtim özlemini..
Boşaldıkça bardak, seni doldurdum dudaklarıma..
Kurudukça hasretin toprakları,
Sağnak halinde gözlerini akıttım içimin tozdan sofralarına..

Sen beni hiç sevmedin.

İçimde bir yangından ibaret gözlerin. Dışımda kanayan sözlerim..Dayanacak gücüm yok.

Ah bir bilsen içimdeki senli yalnızlığı..Bana kurulan tuzağı..Hayatının devam eden yanından

değil, geçmiş zamanından bir yer istiyorum. Küçücük bir yer..Adımın tuttuğu kadar.

Sağdan sola..Hüzünden mutluluğa.Beş harf..Bir cümle..

Sen beni hiç özlemedin..

Şimdi içimdeki tüm denizler kurudu.Suskunluğum nüksetti..Kanıyorum…Kanadıkça

acıtıyorum her yanımı..Bir cümle olup suç üstü yakalanıyorum. Zanlı gömleğimi senin

gözlerinde yitirmişken özleminde yeniden suçlanıyorum.İnfazım özlemin.

Sözlerim sakın acıtmasın içini..Sevmediğinden, özlemediğinden değil bunca söz bunca

cümle..Yokluğundan bu sancı.Üstüm başım özlem..Yüzüm gözüm ömrüm hasretinin ince

derdinde..Hani bunca acı sadece sesinin yokluğunadır. Perdelediğin gözlerinin ıslaklığına

yüreğimin güneşini seremediğimden..Derdim sana kavuşamadığımın telaşı değil..Sanki

bir kuyudasın..Çıkar beni, çek beni der gibi yokluğun..

Farkındayım, suskunluğun bir imtihan bana..
Sustuğun her kelimede büyütüyorum yetim güllerimi..
Sensiz gecelerimi uykusunda sana bölerken,
Ben sana kaçıyorum katar katar..

Açılmadıkça sessizliğin kapıları,
Kovuluyorum tüm yurt bildiğim cümlelerden.
Sonra dar bir yola giriyor çocukluğum..
Ve kaçak bir yalnızlığa sarkıtılıyor gövdem..
Kana bulanıyor dudaklarım..
Koparıldıkça tenimden bir parça,
Toprağa karışıyor düşlerim.
Temizlenip, yüreğimden kök salıyorum sana…
Büyüdükçe sana,
Bir türkü başlıyor bir rüzgarlı tepede..
Seni anlattıkça rüzgar,
Sen oluyorum cümlelerin sen diye bittiği yerde..
Ve hayatın sana bakan yüzünde,
Bir söz oluyorum özlemin sen diye filizlendiği yerde..

” Dudaklarında bir cümle olabilmeyi mutluluk addeden yüreğimin suskunluğuna en büyük

cevabıdır ”

Dipnot : Suskunluğun dudaklarımda bükemediğim tek cümle..
Ve yokluğun demirden bir hece…
Yazdıklarım sadece özlemine dair / Unutmayasın..
Suskunluğuna denk gelecek büyüklükte bir kelime haznem yok yürek lugatimde..