Hayatı yaşamanın iki yolu var.

Sevgidir mutluluk , karşılıksız ve çıkarsız sevgi...Aşktır bazende...birine yürekten
bağlanmaktır...Değer vermesini bilmektir mutluluk...sevilmeden de sevebilmektir
mutluluk...sevdiklerin bir gün hayatından gitmeden kıymetini bilmektir...
Annenin yavrusuna duasıdır kimi zaman...sevgiliye duyulan özlemdir bazende , en
karşılıksız ve en çıkarsız...Dua etmektir mutluluk...
Sorgulamadan yaşamaktır kaderini...olacağı varmış deyip gülümsemektir geleceğe
mutluluk...
Paylaşmaktır mutluluk...hayatı , sevgiyi ve bazende küçük bir çikolatayı
paylaşmak... 
Kurumuş sonbahar yapraklarına basarken çıkan hışırtıyı duyabilmektir
mutluluk...ayrıntıların farkına varabilmektir...yağmurun yağ
ışını izlemektir pencerende , elinde kahven...en sevdiğin şarkıya eşlik etmektir
mutluluk...
Bazende bağıra çağıra şarkı söylemektir , sesinin ne kadar kötü olduğunu
söyleyenlere inat...
Yeni yıkanmış mis gibi çarşafların içinde gerile gerile uyumaktır
mutluluk...sarılmaktır sevdiğine sımsıkı...oda yoksa yastığa sarılmaktır

Hayatımızdaki o önemsiz sandığımız küçücük ayrıntıların farkına varmaktır
mutluluk...
mutluluk ayrıntılarda gizlidir...Ayrıntılarda hayatın içindedir...

Şimdi mutlu ol kendi içinde yıldızlara bak,güneşe bak,yağmurun altında
ıslan ve gülümse çünkü sen istemediğin sürece kimse seni üzemez...




sevdiğini inandırma telâşına karşı gözler anlatır doğruyu.



